ῥοιβδῳδέω

ῥοιβδῳδέω, 3 sg. pres. ῥοιβδῳδεῖ, glossed μετὰ ῥοίζου σαλεύει, ᾀδεῖ (sic), Theognost. Can. 24; ῥοιβδῳδεῖ (-ώδει cod.)· μετὰ ἤχου ᾄδει (ἀηδεῖ cod.) ὡς οἱ ποιμένες, Hsch. <ῥο>ιδαμός· ὁ ἀσπάραγος, Id.