ῥυπτικός
ῥυπτικός, fit for cleansing from dirt
ῥυπ-τικός, ή, όν,
- fit for cleansing from dirt, ῥυπτικωτάτη κόνις Plu. QConv. 2.697a; -κὴ δύναμις detergent, Gal. 10.565: c. gen., ῥ. τοῦ φάρυγγος cleansing or clearing the throat, Arist. Pr. 903b29, cf. Pl. Ti. 65d, Thphr. CP 6.1.3: but c. gen. objecti, ῥ. ξηρότητος fit for cleaning it off, Arist. Sens. 443a1.
- 2 purgative, Id. Pr. 873b1.
ῥυπτικός, ή, όν, qui sert à nettoyer, à laver, Plat. Tim. 65d; Plut. M. 697a; avec le gén. de l’objet qu’on nettoie, Arstt. Probl. 11, 39 ; ou le gén. de l’objet qu’on enlève en nettoyant, Arstt. Sens. 5, 1 ||
Sup. -ώτατος, Plut. l. c.
Étym. ῥύπτω.
ῥυπτικός, den Schmutz wegnehmend, reinigend, waschend, Plat. Tim. 65d u. Sp., wie Plut.; τινός, Arist. Probl. 11.39.