χλιαρός

χλιᾰρός, ά, όν, also ός, όν Nic. Al. 360; Ion. χλιερός (also in Alcm. 33.5, Sor. 1.52; misspelt χλιεριον in PHolm. 16.27), ή, όν: (χλίω):—

• warm, Epich. [290]; ὕδωρ Hdt. 4.181, Diocl. Fr. 139, Sor. 1.82; of food, Magnes 1, Cratin. 125 (troch.), 143 (hex.), Ar. Ach. 975 (lyr.); τὸ σῶμα ἡμῶν ἀτμίδα τινὰ χ. ἀφίησιν Arist. Pr. 884b17; τὸ χ. τὸ ἐν γλώσσῃ Placit. 4.18.1. Adv. χλιηρῶς (v.l. -ρῷ) Hp. Fist. 9; καταπλάσσειν χλιηρόν ibid.
• • • 2 of persons, lukewarm, Apoc. 3.16. [ῑ in Com. ll. cc.; but ῐ in Epich. l.c., Alcm. l.c.]

χλιαρός, ion. χλιερός, warm, lau ; ὕδωρ Her. 4.181 ; Ar. Lys. 386 ; λουτρά DS. 1.84 ; Magnes bei Ath. XIV.646e, vgl. III.123, erwärmt, erweicht.
• Adv ., Hippocr.
[Ι ist meist lang, aber auch kurz, Nic. Al. 360 u. bei Ath. III.126c.]

[χλιαρός, v. χλοαρός. P. 9.38]

χλιαρός χλῑᾰρός, ά, όν χλίω

• • • 1warm, lukewarm, Lat. tepidus, Hdt., Ar.
    • 2of persons, lukewarm, NTest.