Logeion | βουκολέω

βουκολ-έω,

tend cattle, ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες (Ep. impf.) Il. 21.448, etc.: abs., Parth. 4.1, Luc. DDeor. 7[3]:—Med., βουκολεῖσθαι αἶγας Eup. 18:—Pass., of cattle, graze, ἕλος κάτα βουκολέοντο, of horses, Il. 20.221, cf. Ar. Pax 153: metaph. of meteors, range through the sky, Call. Del. 176.
- - - b c. acc. rei, graze on, Τρηχινίδα Euph. 114.
  - 2 of persons, βουκολεῖς Σαβάζιον you tend, serve him (with allusion to his tauriform worship), Ar. V. 10:—Med., μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος πόνον ruminating, pondering, A. Eu. 78.
- II metaph., cheat, beguile, πάθος Id. Ag. 669; τὸ δήμιον Ar. Ec. 81, cf. Men. Sam. 251; αἱ τίτθαι τοὺς παῖδας διὰ μυθολογίας βουκολοῦσιν Max.Tyr. 10.3; β. λύπην Babr. 19.7; ἀλλοτρίοις κόσμοις τὸ τῆς φύσεως ἀπρεπές β. Luc. Am. 38:—Med., ἐλπίσι βουκολοῦμαι I feed myself on hopes, cheat myself with them, Alciphr. 3.5, cf. Luc. Trag. 29; ἐπιθυμίαις Id. Am. 2:—Pass., Stoic. 3.147; βουκολεῖσθαι ὑπὸ ἐνυπνίων Porph. Marc. 6.

A tr.

I c. ac. de anim. apacentar, pastorear βοῦς Il.l.c., h.Ven.l.c., Scyl.Per.26, tb. en v. med. αἶγας Eup.19

• abs. apacentar ganado, Il.5.313, 14.445, Od.10.85, Cratin.313, Theoc.20.38, Parth.4.1, Luc.DDeor.7, Philostr.VS 553, Pamprepius 3.160.

II fig., c. ac. de pers. o abstr.

1 cuidar como un pastor, servir βουκολέων ἐμὲ καὶ σέ h.Merc.167, βουκολεῖς Σαβάζιονapacientas, e.e. sirves a Sabacio (prob. aludiendo a su aspecto de toro), Ar.V.10.

2 apacentar, reflexionar, rumiar sentimientos o sensaciones ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος apacentábamos e.e. rumiábamos en nuestras mentes un nuevo dolor A.A.669.

3 engañar, burlar, seducir τὸ δήμιον Ar.Ec.81, μή με βουκολεῖς ὅρα procura no estar toreándome Men.Sam.530, cf. 596, ἡμᾶς PLond.1979.15 (III a.C.), αἱ τιτθαὶ (sic) τοὺς παῖδας διὰ μυθολογίας Max.Tyr.4.3, τοὺς ἀνθρώπους Origenes Cels.2.79, τὸν πρεσβύτην Aristaenet.1.5.20

• en v. pas. ὑπὸ τῶν ... ἐνυπνίων βουκολούμενοι engañados por las visiones tenidas en sueños Porph.Marc.6, cf. Chrysipp.Stoic.3.147, Eus.Hierocl.4.42.

4 disimular ἀλλότριοι κόσμοι τὸ τῆς φύσεως ἀπρεπὲς βουκολοῦσιν unos adornos externos disimulan la fealdad natural Luc.Am.38.

III fig. en v. med. sobrellevar, asumir τόνδε πόνον A.Eu.78

• de ahí en v. act. aliviar τὴν λύπην Babr.19.7.

B intr. en v. med.

I pastar ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο Il.20.221, cf. Ar.Pax 153.

II fig.

1 de los signos celestes caminar errante en el cielo Call.Del.176.

2 engañarse a sí mismo, dejarse arrastrar ἄλλαις ἀπ' ἄλλων ἐπιθυμίαις por una pasión tras otra Luc.Am.2, ἐλπίδι ματαίᾳ con vanas esperanzas Luc.Trag.29, ἐλπίσιν ἀπατηλαῖς con falsas esperanzas Alciphr.3.2.3.

βουκολέω-ῶ (f. βουκολήσω, ao. ἐβουκόλησα, pf. inus. ; pass. pf. βεβουκόλημαι)

I faire paître des bœufs, Il. 21, 448 ||

II fig.

1 donner comme pâture : φροντίσιν τι, Eschl. Ag. 669, qqe ch. à son esprit, repaître son esprit de la pensée de qqe ch. ||

2 honorer, servir, acc. Ar. Vesp. 10 ||

3 tromper, Ar. Eccl. 81 ||

Moy.

I intr. paître, en parl. de chevaux, Il. 20, 221 ; p. anal. en parl. d’un météore errant dans le ciel, Call. Del. 176 ; fig. se repaître de (d’espérances, de désirs, etc.) dat. Alciphr. 3, 5 ||

II tr.

1 mener paître (des chèvres), acc. Eup. 18 Kock ; 84, 19 Bekker, Anecdota græca, vol. 1 ||

2 intr. aller paître, courir à sa pâture, Ar. Pax 153 ||

➳ Impf. itér. 2 sg. βουκολέεσκες, Il. 21, 448. Moy. impf. 3 pl. épq. βουκολέοντο, Il. 20, 221.

Étym. βουκόλος.

βουκολέω [βουκόλος] iter. imperf. 2 sing. βουκολέεσκες
1. act.
a. (runderen) hoeden, met acc.: ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες jij hoedde steeds je kromhoornige runderen Il. 21.448; uitbr.: βουκολεῖς Σαβάζιον je vereert Sabazius (god in stierengedaante) Aristoph. Ve. 10; overdr.: ἐβουκολοῦμεν φροντίσιν νέον πάθος wij overdachten met zorg het nieuwe ongeluk Aeschl. Ag. 669.
b. overdr. om de tuin leiden, bedriegen: β. τὸ δήμιον de beul voor de gek te houden Aristoph. Eccl. 81; μή με βουκολεῖς ὅρα pas op dat je me niet misleidt Men. Sam. 530; pass.: ἄλλαις ἀπ’ ἄλλων ἐπιθυμίαις βουκολοῦμαι ik word door het ene na het andere verlangen misleid [Luc.] 49.2.
2. med. grazen; ook van paarden: ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο paarden graasden verspreid over drassig land Il. 20.221; overdr. met acc.: τόνδε βουκολούμενος πόνον dit lijdenspad afgrazend Aeschl. Eum. 78.

βουκολέω, 1) Rinder weiden, hüten, βουκόλος sein ; absolut, Il. 5.313, 14.445 ; Od. 10.85 ἔνθα κʼ ἄυπνος ἀνὴρ δοιοὺς ἐξήρατο μισθούς, τὸν μὲν βουκολέων, τὸν δʼ ἄργυφα μῆλα νομεύων ; Il. 21.448 σὺ δʼ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες Ἴδης ἐν κνημοῖσι ; katachrestisch von Pferden Il. 20.221 τοῦ τρισχίλιαι ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο θήλειαι ; von Ziegen Eupolis B.A. 84 ; βουκολήσεται Ar. Pax 153 ; von Menschen, ernähren, Ar. Vesp. 10 ; Philostr.; – μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος πόνον Aesch. Eum. 78, solche Not habend, od. in solcher Not herumgetrieben ; Callim. von den (»auf einer großen Weide gehenden«) am Himmel wandelnden Sternen, Del. 176.
2) übertr., lindern, besänftigen, φροντίσιν νέον πάθος Aesch. Ag. 655 ; Sp., z.B. ἀλλότριοι κόσμοι τὸ τῆς φύσεως ἀπρεπὲς β., mildern, verdecken, Luc. Amor. 38 ; ἐλπίσι ἀπατηλαῖς βουκολοῦμαι, ich lasse mich durch Hoffnungen täuschen, Alciphr. 3.5 ; geradezu = betrügen, Ar. Eccl. 81 ; Plut. ed.lib. 18.

βουκολέω

[βουκόλος.]

2 sing. pa. iterative βουκολέεσκες Il. 21.448.

- 1
  To feed or tend cattle: Ἀγχίσῃ βουκολέοντι Il. 5.313. Cf. Il. 14.445: Od. 10.85.
- 2
  To feed, tend (cattle): βοῦς Il. 21.448.
- 3
  In pass., of cattle, etc., to feed, graze Il. 20.221.

βουκολέω (βουκόλος), ipf. iter. βουκολέεσκες: act., pasture, tend cattle; mid., graze, ἵπποι ἕλος κάτα βουκολέοντο, Il. 20.221.

βουκολέω βουκόλος

- Ito tend cattle, Il.:—Pass. of cattle, to range the fields, graze, Il
- - 2of persons, to tend, serve, worship, Ar.: Mid., τόνδε βουκολούμενος πόνον being constantly engaged in this toil, Aesch.
- IImetaph. to delude, beguile, Aesch.; Mid., ἐλπίσι βουκολοῦμαι I feed myself on hopes, cheat myself with them, Eur.

Menu

Word wheel

βουκολέω

Saved

Recent