βουκινίζω
βουκινίζω, blow the trumpet
βουκῐνίζω,
- blow the trumpet, στρόμβοις S.E. M. 6.24:—also βῡκᾰνίζω or -ῐνίζω, Eust. 1321.33, etc.: βουκῐνάτωρ, ὁ, = Lat. buccinātor, Lyd. Mag. 1.46, etc.; cf. βυκάνη.
tocar la trompa
τινὲς τῶν βαρβάρων βουκινίζοντες ... πολεμοῦσιν
• entendido como derivación del n. del poeta
Ἴβυκος
βουκινίζω (seul. prés.) sonner de la trompette, Sext. M. 6, 24.
Étym. lat. bucina.
βουκινίζω, die Trompete blasen, στρόμβοις Sext.Emp. adv. math. 6.24.