βραβεύω
βραβεύω, to act as a judge
Could not find βραβευόντων in Logeion dictionaries.
βραβευόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of βραβεύω
- act as judge or umpire, ἐν τῇ κληρώσει τὴν τύχην βραβεύσειν Isoc. 7.23; ὀρθῶς β. Axiop. 2.7; preside at an election, Plu. Cat.Mi. 44.
- II c. acc., arbitrate, decide on, τὰ τῶν ἄλλων δίκαια D. 3.27, cf. Arist. Ath. 9.2; κρίσεις Plu. Cic. 35; δικαστήριον ib. 9; ἅμιλλαν Id. Sollert. 2.960a, etc.: c. acc. et dat., ἀγῶνα ἰσχυρὸν ἐβράβευσεν αὐτῷ LXX Wi. 10.12; προσήκει βασιλεῖ τὰ δίκαια β. τοῖς ὑπηκόοις Muson. 8 p.33 H.:—Pass., βραβευθήσεται τὰ τοῦ πολέμου τῷ νενικηκότι J. AJ 6.9.1; τὰ παρά τινι βραβευόμενα Isoc. 5.70; συνέβη . . τὴν κρίσιν βραβευθῆναι SIG 685.37 (Cret.).
- 2 direct, control, Michel 163.10 (Delos), AP 12.56 (Mel.); νοῦς β. πάντα Ph. 1.94:—Pass., Plb. 6.4.3, Plu. Pel. 13; πάντων ὑπὸ τοῦ δαιμονίου -ομένων Phld. Herc. 1251.7.
I intr.
1 ser árbitro, ser decisivo, mandar
ἐν σοὶ βραβεύειν ... τοὺς λόγους
que en tí (Teónoe) las palabras son decisivas(ἐνόμιζον) ἐν τῇ κληρώσει τὴν τύχην βραβεύειν
opinaban que en la elección por sorteo, el azar era árbitroαὐτὸς βραβεύσεις καὶ καθηγήσῃ βροτῶν
ὀρθῶς βραβεῦσαι
• de la paz mandar, reinar
ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν
2 presidir una elección dicho de los tribunos romanos, Plu.Cat.Mi.44.
3 ejercer el cargo de
βραβευτής
II tr.
1 disponer, mandar, controlar
σὲ χρὴ βραβεύειν πάντα
es preciso que controles todoἐὰν ... νοῦς ... δόξῃ ... πάντα βραβεύειν
τύχη ... τὰ ἀνθρώπεια βραβεύουσα
πάντα βραβεύεις
βραβεύσειν δὲ λοιπὸν ἅρμα βασιλικόν
para controlar en el futuro el carro del imperioπάντων δ' ὑ[πὸ] τοῦ δαιμονίου βραβευομένων
2 decidir en v. pas.
μηδεὶς δ' ὀλιγώρως ἔχῃ τῶν παρὰ σοὶ βραβευομένων
nadie tenga en poco lo decidido por tí (Filipo)τῆς ὥρας <τὰς> σχηματογραφίας ... βραβευούσης
• esp. en cont. jur. juzgar
τὰ τῶν ἄλλων δίκαια
κρίσεις
(Δικαιοσύνη) τὰ δέοντα βραβεύεις
β. τὸ δικαστήριον
imponer su votoτὰ δίκαια τοῖς ὑπηκόοις
συνέβη ... τὴν κρίσιν βραβευθῆναι
3 arbitrar en cont. agonísticos
ἅμιλλαν
τὸν ἀγῶνα
βραβευθήσεται τὰ τοῦ πολέμου τῷ νενικηκότι
• fig. pronunciarse por
τίς ἐπ' ἀφθέγκτοις ἐβράβευσε τομάν;
¿quién sobre cosas inefables osó pronunciarse por la existencia de una división (en la Trinidad)?
• adjudicar, deparar
εἰ δέ τις ὑμῖν τύχη ἐκεῖνο τὸ κράτος ἐβράβευσε
1. als scheidsrechter optreden.
2. oordelen over,
Strong 1018
**
(a) prop., to act as umpire; hence,
(b) generally, to arbitrate, decide (Isocr., Dem.; Lft., Col., l.c.; MM, s.v.): Col 3:15;
(c) in some late writers, to direct, rule, control (so in Col., l.c., acc. to Thayer, s.v., Meyer, in l.), (cf. κατα-βραβεύω).†
- Ito act as a judge or umpire, Isocr.
- IIc. acc. to arbitrate, decide on, τὰ δίκαια Dem.:— to direct, arrange, control, Anth.