δενδροφόρος
δενδροφόρος, bearing trees
δενδρο-φόρος, ον,
- bearing trees, φάραγξ Theodor. ap. Ath. 14.621b; ἄρουρα BGU 328i17 (ii A. D.): Sup. -ώτατος Plu. Sull. 12; ἡ δ. (sc. γῆ) Ph. 2.583.
- II in pl., tree-bearers, a guild in the cult of Cybele, μήτηρ δενδροφόρων IGRom. 1.614 (Tomi, iii A.D.); freq. in Lat. Inscrr., cf. Lyd. Mens. 4.59.
1 de un lugar que produce árboles, boscoso
op. ἄδενδρος
de las laderas de los Alpesγῆ
τήν τ' Ἀκαδήμειαν ἔκειρε, δενδροφορωτάτην <τῶν> προαστείων οὖσαν
ἡ δ. (γῆ) op. αἱ σπειρόμεναι
• plantado con árboles
(ἄρουρα)
• fig. boscoso, peludo
φάραγξ
del culo
2 rom., subst. οἱ δενδροφόροι portadores de árboles o ramos cofrades en el culto de Cibele
μήτηρ δενδροφόρων
collegium dendroforum
δενδρο·φόρος, ος, ον, qui produit (litt. qui porte) des arbres, Ath. 621b ; ἡ δ. (s. e. γῆ) Phil. 2, 583, terre plantée d’arbres, verger ||
Sup. -ώτατος, Plut. Syll. 12.
Étym. δένδρον, φέρω.
δενδροφόρος, 1) Bäume, Zweige tragend, Sp.
2) Bäume hervorbringend, Ath. XIV.621b ; superl. Plut. Sull. 12.
2) Bäume hervorbringend, Ath. XIV.621b ; superl. Plut. Sull. 12.
δενδροφόρος
φέρω
- bearing trees; Sup. -ώτατος, Plut.