δένδρος
árbol gener. de bosques naturales
ἀναβὰς ἐπὶ δ.
δένδρεσί τ' ἐφημένα καρπὸν ἀποβόσκεται
de animales
• valorado por sus frutos
τῶν δένδρων τὰ ... πολυκαρπήσαντα
γῆ ... ἐκπεφυτευμένη δένδρεσι καρπίμοις
σὺν τοῖς ἐνοῦσι δένδρεσιν ἐλαΐνοις πᾶσιν
τὰ ... δένδρεσι καὶ παραδείσοις κεκοσμημένα
καταπετὼν ἀπὸ τοῦ δένδρεος
ἐλάαν δὲ καὶ [συκῆν φυτεύοντ]α ἐ[ννέα πόδας φυτεύειν ἀπὸ τοῦ ἀλλ]οτρίου (χωρίου), τ[ὰ δ'] ἄλλα δένδρη πέντε [πό]δας
• valorado por su frondosidad
δένδρεσι κατάσκιος
sombreado de árbolesἐν τοῖς ὑψηλοῖς δένδρεσίν εἰσι σκιαραί
• en la guerra
περισταύρωσεν αὐτοὺς τοῖς δένδρεσιν ἃ ἔκοψαν
los rodeó (a los enemigos) con una empalizada hecha con los árboles que talaron
• en observaciones sobre la vida y morfología vegetal
οὐρανός τε γαῖά τ' ... τίκτουσι ... δένδρη
τὰ ... δένδρη ... φυλλοροήσει
los árboles ... mudarán las hojasδένδρεσι παχέσι μὲν οὔ, πυκνοῖς δέ
γίνεται μὲν γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν δενδρῶν ἀποφορὰ τῶν ἀνθέων
• dedicados en templos
τὰ δένδρη ... τὰ ἐν τῷ ἱαρῷ
ἄλσος ... δένδρεσιν ἀμφιλαφές
• junto a tumbas
με πᾶν δ. χαρίεν περὶ ῥίσκον ἀνέρπει
en un epitafio
• en la magia y el mito
οἱ παῖδες ... ἐγένοντο δένδρη
en una metamorfosisδένδρεσι ... Περσέαις
δένδρη δ' ὑψικάρην'
δένδρεσι μὲν χειμὼν φοβερὸν κακόν
•
dendros alethiae, quod nos dicimus arbor ueritatis