διαλυσίφιλος
διαλυσίφιλος, love-dissolving
δια-λῡσίφῐλος [σῐ], ον,
- love-dissolving, AP 5.20 (Rufin.).
que pone fin al amor
διαλυσί·φιλος, ος, ον [ῡῐῐ] qui sépare des amis, qui détruit l’amitié ou l’amour, Anth. 5, 21.
Étym. διαλύω, φίλος.
διαλυσίφιλος, die Freundschaft trennend, Rufin. 32 (V.21).