διαλοιδορέομαι
διαλοιδορέομαι, to rail furiously at
διαλοιδορ-έομαι,
- rail furiously at, τινί Hdt. 2.121.δʹ; ἀπειλήσας καὶ διαλοιδορηθείς D. 21.86.—Act. only in late authors, v.l. in Lib. Decl. 40.11.
insultar, injuriar c. dat.
τὸν δὲ διαλοιδορέεσθαι πᾶσι ὀργὴν προσποιεύμενον
σῦς καὶ κύων ἀλλήλαις διελοιδοροῦντο
ἐπῆλθεν κἀμ[οὶ κ]αὶ [ἐ]ξύβρισεν καὶ διελοιδορήσατό μοι
αὐτόν
τοὺς ... λέγοντας
ἀπειλήσας καὶ διαλοιδορηθείς
διαλοιδορέομαι
fut. ήσομαι
- Dep. to rail furiously at, τινι Hdt.; διαλοιδορηθείς Dem.