Logeion | διαφίημι

διαφίημι, aor. διαφῆκα X. and Plb. (v. infr.): inf. διαφεῖναι D. 23.171: fut. διαφήσουσι is f.l. in Th. 7.32:

dismiss, disband, τὸ στράτευμα ἐκ τῆς χώρας X. HG 3.2.24; τὴν δύναμιν D. l.c.; an assembly, Plb. 3.63.14, al.

I c. colect.

1 disolver, despedir τὴν ἐκκλησίαν Plb.11.32.1, αὐτούς Plb.3.63.14, cf. 109.13, τὴν δύναμιν D.23.171, τοὺς μὲν Μακεδόνας ἐπ' οἴκου Plb.2.54.14, τοὺς συμμάχους Plu.Agis 15, τὴν στρατιάν Lib.Or.18.66.

2 dispersar (τὰ ὑποζύγια) πρὸς τὰς νομάς Plb.3.55.7, τὴν μὲν ἄλλην στρατιάν I.BI 7.17, ἄλλον ἄλλοσε Ael.VH 14.30, en v. pas. πρὸς ἃς ἕκαστοι τέχνας ἴσασιν I.BI 2.129.

II dejar ir τοὺς σκύλακας Plu.2.3b, ἄδετον ... κατὰ τὴν εἱρκτήν Aristaenet.1.20.4, αὐτὸν ἐκ τοῦ σπηλαίου Synes.Ep.121, en v. pas. τῇ τῶν ἐναντίων πυργοποιίᾳ διαφεθέντων (proyectiles) disparados contra la fortificación de los enemigos Const.Diac.Laud.M.88.508D

• fig. dejar, abandonar τὸ πᾶν ἀκυβέρνητον Gr.Nyss.Ep.4.5.

δι·αφίημι (f. διαφήσω, ao. διαφῆκα, etc.) laisser aller, congédier, acc. (une armée) Xén. Hell. 3, 2, 24 ; 4, 4, 13 ; Pol. 2, 54, 14 ; Lib. 1, 544 ; (une assemblée) Pol. 3, 109, 13.

δι-αφίημι uiteen laten gaan, ontbinden.

διαφίημι, (ἵημι), entlassen u. auseinander gehen lassen ; τὸ στράτευμα Xen. Hell. 4.4.13 ; ἐπʼ οἴκου Pol. 2.54, u. öfter.

διαφίημι fut. -αφήσω

to dismiss, disband, Xen.

Menu

Word wheel

διαφίημι

Saved

Recent