διαφιλοτιμέομαι
διαφιλοτιμέομαι, to strive emulously
διαφῐλο-τῑμέομαι,
- strive emulously or earnestly, Thphr. HP 4.4.1; τινὶ ὑπέρ τινος Plu. Arist. 16.
1 esforzarse, poner todo el interés c. part. pred.
φυτεύων ... καὶ πραγματευόμενος
2 rivalizar
περὶ τῆς ἡγεμονίας
ὑπὲρ τοῦ ... ἔχειν
ὑπὲρ ἡγεμονίας ... πρὸς αὐτόν
πρὸς Νικοκλέα
δια·φιλοτιμέομαι-οῦμαι (f. ήσομαι) [φῐτῑ]
1 lutter, rivaliser : τινι ὑπέρ τινος, Plut. Arist. 16, disputer à qqn l’honneur de qqe ch. ||
2 mettre toute son ambition dans, employer tout son zèle à, avec un part. Th. H.P. 4, 4, 1.
διαφιλοτιμέομαι, [τῑ], dep. pass., sich mit Einem um die Wette beeifern, indem man eine Ehre worin setzt ; Theophr.; τινὶ ὑπέρ τινος, Plut. Arist. 16.
διαφιλοτιμέομαι
- Dep. to strive emulously, Plut.