διεσπασμένως
διεσπασμένως, intermittently
διεσπασμένως, Adv.
- intermittently, δ. πνεῖν (al. διεσπαρμένως) Hp. Epid. 1.1, 3.2; in a disjointed manner, Gal. UP 16.1.
1 intermitente, irregularmente
ἐτησίαι ... δ. ἔπνευσαν
ἀνωμάλως τὴν ἀκοὴν καὶ δ. κινοῦντες
δυνάμεως ... δ. ἀντιλαμβανομένης
• acá y allá
εἰρῆσθαι περὶ αὐτῶν
εὑρεῖν op. συνημμένως
2 en diferentes momentos Chrys.M.60.21.
διεσπασμένως, adv. par morceaux, par intervalles, Hpc. 938d, 1019h ; Chrys. 4, 613.
Étym. διασπάω.
διεσπασμένως, zerrissen, zerstreut, Hippocr.