διαχλευάζω
διαχλευάζω, joke, jeer, deceive
Could not find διεχλεύαζεν in Logeion dictionaries.
διεχλεύαζεν imperfect active indicative 3rd singular of διαχλευάζω
διαχλευάζω, strengthd. for χλευάζω, c. acc., D. 50.49, Pl. Ax. 364b: abs., Plb. 30.22.12.
- 2 deceive, τοὺς ὠνουμένους Gp. 7.7.5.
1 burlarse de, mofarse de c. ac. de pers.
τοὺς μορμολυττομένους τὸν θάνατον
τὸν λόγον
• abs. Act.Ap.2.13, Origenes Cels.4.38, Sch.Ar.Nu.449c
• fig.
ἡ τύχη διαχλευάζει τὰ ἀνθρώπεια
2 engañar
τοὺς ὠνουμένους
δια·χλευάζω :
1 se railler de, acc. Plat. Ax. 364b ; Dém. 1221, 26 ; abs. Pol. 30, 13, 12 ||
2 se moquer de, duper, acc. Geop. 7, 7, 5.
διαχλευάζω, = χλευάζω, τινά, Dem. 50.49 ; Pol. 17.4.4, öfter ; Ath. XV.694e.
Strong
*
to scoff, mock:
(a) c. acc;
(b) absol., Ac 2:13.†
διαχλευάζω
strengthd. for χλευάζω Dem.