διχοτόμησις
Could not find διχοτομήσει in Logeion dictionaries.
διχοτομήσει feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine dative singular of διχοτόμησις
διχοτομήσει aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular, future active indicative 3rd singular of διχοτομέω
δῐχο-τόμησις, εως, ἡ,
- = sq., κύκλου S.E. M. 9.284.
división en dos partes
ἡ τοῦ κύκλου δ.
ἄνισον τὴν διχοτόμησιν ποιεῖ
• teol. dicotomía producida en el alma del pecador, Cyr.Al.Mt.278.17, cf. Origenes Comm.Ser.62 in Mt.p.144, Anon.Hier.Luc.49.30.
διχοτόμησις, εως (ἡ) [δῐ] action de couper en deux, Sext. 9, 284.
Étym. διχοτομέω.
διχοτόμησις, ἡ, das Halbieren, Zerschneiden ; Sext.Emp. adv. math. 9.284.