διχοποιός
διχοποιός, productive of division
δῐχο-ποιός, όν,
- productive of division, opp. ἑνοποιός, Alex.Aphr. in Metaph. 58.11.
que produce división
δ. δὲ ἡ ἀόριστος δυάς op. ἑνοποιός