διχοφροσύνη
διχοφροσύνη, discord, faction
δῐχο-φροσύνη, ἡ,
- discord, faction, Plu. Praec. 2.824d (pl.), Ocell. 4.6, D.Chr. 44.10, Anon. ap. Iamb. VP 7.34.
desavenencia, discordia
ὁ δ' ἀντίξουν εἶχε διχο[φροσύνην
el otro mantenía una desavenencia con puntos de vista opuestosδιχοφροσύνας ... ἐξαιρεῖν
aplacar las discordiasτά τε κοινὰ ... μεστὰ ... διχοφροσύνης
ἀντὶ ὁμοφροσύνης διχοφροσύνην κατασκευάζουσι
διχοφροσύνη, ης (ἡ) [ῐῠ] désaccord, dissentiment, Plut. Thes. 12, M. 824e.
Étym. διχόφρων.
διχοφροσύνη, ἡ, Entzweiung ; καὶ ταραχή Plut. Thes. 12 u. Sp.