δυσάντητος
δυσάντητος, disagreeable to meet, boding of ill
Could not find δυσάντητον in Logeion dictionaries.
δυσάντητον Adjective: feminine accusative singular, Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular of δυσάντητος
δῠσ-άντητος, ον,
- disagreeable to meet, boding of ill, opp. εὐάντητος, Luc. Tim. 5, etc.
- II hard to withstand, πάθη Plu. Cons.Apoll. 2.118c; ὀδύναι Procl. H. 3.5; κακά Max.Tyr. 5.3 [34.3.c].
1 que constituye un mal encuentro, ante lo que es mejor no encontrarse
θέαμα
κυδοιμός
ἔρωτες
2 difícil de soportar
πάθη
ὀδύναι
κακά
δυσ·άντητος, ος, ον [ῠ]
1 dont l’abord est terrible ou funeste, Luc. Tim. 5 ||
2 p. suite, terrible ou funeste, Plut. M. 118c ; Orph. Arg. 1337 ; Nonn. D. 42, 406.
Étym. δ. ἀντάω.
δυσάντητος, unangenehm zu begegnen, widrig, lästig, mit böser Vorbedeutung verbunden ; θέαμα Luc. Tim. 5 u. a.Sp.; dem man schwer widerstehen kann, καὶ ἀχθεινὰ πάθη Plut. Consol. ad Apoll. p. 359.
δυσάντητος
δυσ-άντητος, ον
ἀντάω
- disagreeable to meet, boding of ill, Luc.