δυσαπόβλητος
δυσαπόβλητος, hard to get rid of
δῠσαπό-βλητος, ον,
- hard to get rid of, πυρετός Alex.Aphr. Febr. 19; hard to cast away, Olymp. in Alc. p.51 C.; hard to lose, Id. in Cat. 116.25, cf. Ammon. in Cat. 82.8, Simp. in Cat. 228.23.
difícil de desechar, del que es difícil librarse
πυρετοί
τὸ φιλότιμον
ἕξις θεωρημάτων
δυσ·απόβλητος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à écarter ou à rejeter, Bas. 4, 248 Migne.
Étym. δ. ἀποβάλλω.
δυσαπόβλητος, schwer wegzuwerfen, zu entfernen, Sp.