δυσδιάγωγος
δυσδιάγωγος, unpleasant to live in
Could not find δυσδιάγωγον in Logeion dictionaries.
δυσδιάγωγον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of δυσδιάγωγος
δυσδιάγωγος [ᾰ], ον,
- unpleasant to live in, πόλις Str. 16.2.23: Comp., Ptol. Tetr. 168.
1 en la que es desagradable vivir
ἡ πόλις
2 subst. τὸ δ. lo desagradable de la vida Ptol.Tetr.3.14.38.
δυσ·διάγωγος, ος, ον [ᾰγ] difficile à diriger, à gouverner, Str. 757 ||
Cp. -ότερος, Ptol. Tetr. p. 168, 9.
Étym. δ. διαγωγή.
δυσδιάγωγος, schwer zu leiten ; πόλις Strab. XVI p. 757.