δυσδιάτμητος
difícil de partir o cortar metáf.
τὸν σίελον ... παχὺν ὄντα καὶ δυσδιάτμητον
δυσ·διάτμητος, ος, ον, difficile à couper, à séparer, Chrys. 9, 527 b Migne.
Étym. δ. διατέμνω.
difícil de partir o cortar metáf.
τὸν σίελον ... παχὺν ὄντα καὶ δυσδιάτμητον