δυσδιοίκητος
δυσδιοίκητος, hard to manage
Could not find δυσδιοίκητον in Logeion dictionaries.
δυσδιοίκητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσδιοίκητος
δυσδι-οίκητος, ον,
- hard to manage, J. BJ 2.16.4, Poll. 5.105 (vulg. -ητικός).
- II hard to digest, Xenocr. 31, Sor. 1.93.
1 difícil de administrar, de preservar
τὸ τῆς θρησκείας ἄκρατον
• difícil de manejar Poll.5.105.
2 medic. difícil de digerir, indigesto, de difícil asimilación de alimentos
κεστρεύς
χυμός
τὸ γάλα
κρέα
ἡ τροφή
κριθαί
δυσ·διοίκητος, ος, ον :
1 difficile à administrer, Jos. B.J. 2, 16 ||
2 difficile à digérer, Xénocr. Al. 31 ; P. Eg. 159, 20 ; Hippiatr. p. 5 ||
Sup. -ότατος, Xénocr. Al. 26.
Étym. δ. διοικέω.
δυσδιοίκητος, schwer zu verwalten ; Poll. 5.105, wo v.l. δυσδιοικητικός ; schwer zu verdauen, Medic.