δυσεκπέρατος
δυσεκπέρατος, hard to pass out from
δῠσεκ-πέρᾱτος, ον,
- hard to pass out from, hard to escape, E. Hipp. 678 (lyr.), 883 (lyr., v.l. δυσεκπέραντος).
del que es difícil librarse
πάθος
ὀλοὸν κακόν
δυσ·εκπέρατος, ος, ον [ῠᾱ] difficile à traverser, d’où fig. à subir jusqu’au bout, Eur. Hipp. 678, 883.
Étym. δ. ἐκπεραίνω.
δυσεκπέρατος, [ᾱ], schwer zu vollenden, durchzubringen ; κακόν, πάθος, Eur. Hipp. 676, 873, v.l. δυσεκπέραντος.
δυσεκπέρατος
δυσ-εκπέρᾱτος, ον
- hard to pass out from, Eur.