δυσεξάλειπτος
δυσεξάλειπτος, hard to wipe out
Could not find δυσεξάλειπτον in Logeion dictionaries.
δυσεξάλειπτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσεξάλειπτος
δῠσεξ-άλειπτος [ᾰ], ον,
- hard to wipe out, εὔνοια Plb. 39.3.1; συνήθεια D.S. 3.6; μνήμη Longin. 7.3; ψυχῆς διάθεσις Corn. Rh. p.353 H.
1 difícil de borrar fig.
εὔνοια
συνήθεια
τύποι
μνήμη
ψυχῆς διάθεσις
τὸ γὰρ λυπῆσαν δυσεξάλειπτον
πάθη
2 adv. -ως con dificultad de librarse Sch.Theoc.14.51 (cód.).
δυσ·εξάλειπτος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à effacer, fig. Pol. Exc. Vat. p. 460 ; DS. 3, 6 ; Lgn 7, 3 ; Hdn 2, 3.
Étym. δ. ἐξαλείφω.
δυσεξάλειπτος, schwer zu verwischen ; συνήθεια DS. 3.6 ; Herodian. 2.3 ; μνήμη Longin. 7.3.