δυσέντερος
δυσέντερος, suffering from dysentery
δῠσέντερ-ος, ον,
- suffering from dysentery, Nic. Al. 382.
que padece disentería
φώς
δυσ·έντερος, ος, ον [ῠ] c. le préc. Nic. Al. 382.
Étym. δ. ἔντερα.
δυσέντερος, an der Ruhr leidend, Nic. Al. 382.