δυσεξαπάτητος
δυσεξαπάτητος, hard to deceive
Could not find δυσεξαπάτητον in Logeion dictionaries.
δυσεξαπάτητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσεξαπάτητος
δῠσεξ-ᾰπάτητος [πᾰ], ον,
- hard to deceive, Pl. R. 413c, X. Ages. 11.12.
difícil de engañar, cauto de pers.
φύλαξ
ἐχθροῖς μὲν δ., φίλοις δὲ εὐπαραπειστότατος
δυσ·εξαπάτητος, ος, ον [ῠᾰᾰ] difficile à tromper, Xén. Ages. 11, 12 ; Plat. Rsp. 413c ; Plut. Ages. 38.
Étym. δ. ἐξαπατάω.
δυσεξαπάτητος, schwer zu betrügen ; Plat. Rep. III.413c ; Xen. Ages. 11.12 u. Sp.
δυσεξαπάτητος
δυσ-εξᾰπάτητος, ον
- hard to deceive, Plat., Xen.