δυσεξέλεγκτος
δυσεξέλεγκτος, hard to refute
Could not find δυσεξελεγκτότατον in Logeion dictionaries.
δυσεξελεγκτότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of δυσεξέλεγκτος
δῠσεξ-έλεγκτος, ον,
- hard to refute, Pl. Phd. 85c (Sup.), Ptol. Tetr. 164.
- II hard to discover, φάρμακα D.H. 3.5.
1 difícil de refutar
λόγοι
2 difícil de descubrir
φάρμακα
δυσ·εξέλεγκτος, ος, ον [ῠ]
1 difficile à convaincre ou à réfuter, Plat. Phæd. 85c ||
2 difficile à découvrir, DH. 3, 5 ||
Sup. -ότατος, Plat. l. c.
Étym. δ. ἐξελέγχω.
δυσεξέλεγκτος, 1) schwer zu widerlegen, Plat. Phaedr. 85c.
2) schwer zu entdecken, καὶ ἀφανῆ φάρμακα Dion.Hal. 3.5.
2) schwer zu entdecken, καὶ ἀφανῆ φάρμακα Dion.Hal. 3.5.
δυσεξέλεγκτος
δυσ-εξέλεγκτος, ον
ἐξελέγχω
- hard to refute, Plat.