δυσθέατος
δυσθέατος, ill to look on
Could not find δυσθέατον in Logeion dictionaries.
δυσθέατον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσθέατος
δυσ-θέᾱτος, ον,
- ill to look on, A. Pr. 69 (lyr.), S. Aj. 1004.
- II hard to see, ἀμαυρὸν αἴθυγμα καὶ δ. Plu. Sollert. 2.966b, cf. Ael. NA 9.61.
1 duro de contemplar
θέαμα
πήματα
ὄμμα
2 difícil de ver
ἀμαυρὸν αἴθυγμα καὶ δυσθέατον ἐνιδεῖν
δυσ·θέατος, ος, ον [ᾱ]
1 difficile à voir, obscur, El. N.A. 9, 61 ; joint à ἀμαυρός, Plut. M. 966c ||
2 pénible à voir, affreux, Eschl. Pr. 69 ; Soph. Aj. 1004.
Étym. δ. θεάομαι.
δυσθέατος, [ᾱ],
1) widrig anzusehen, schrecklich ; θέαμα, πῆμα, Aesch. Prom. 69, 590 ; ὄμμα, Soph. Aj. 983.
2) schwer zu sehen, undeutlich, Plut., neben ἀμαυρόν, sol.an. 10 ; vgl. Ael. H.A. 9.61.
1) widrig anzusehen, schrecklich ; θέαμα, πῆμα, Aesch. Prom. 69, 590 ; ὄμμα, Soph. Aj. 983.
2) schwer zu sehen, undeutlich, Plut., neben ἀμαυρόν, sol.an. 10 ; vgl. Ael. H.A. 9.61.
δυσθέατος
δυσ-θέᾱτος, ον
- ill to look on, Aesch., Soph.