δυσθέατος
δυσθέατος, ill to look on
δυσ-θέᾱτος, ον,
- ill to look on, A. Pr. 69 (lyr.), S. Aj. 1004.
- II hard to see, ἀμαυρὸν αἴθυγμα καὶ δ. Plu. Sollert. 2.966b, cf. Ael. NA 9.61.
1 duro de contemplar
θέαμα
πήματα
ὄμμα
2 difícil de ver
ἀμαυρὸν αἴθυγμα καὶ δυσθέατον ἐνιδεῖν
δυσ·θέατος, ος, ον [ᾱ]
1 difficile à voir, obscur, El. N.A. 9, 61 ; joint à ἀμαυρός, Plut. M. 966c ||
2 pénible à voir, affreux, Eschl. Pr. 69 ; Soph. Aj. 1004.
Étym. δ. θεάομαι.
δυσθέατος, [ᾱ],
1) widrig anzusehen, schrecklich ; θέαμα, πῆμα, Aesch. Prom. 69, 590 ; ὄμμα, Soph. Aj. 983.
2) schwer zu sehen, undeutlich, Plut., neben ἀμαυρόν, sol.an. 10 ; vgl. Ael. H.A. 9.61.
1) widrig anzusehen, schrecklich ; θέαμα, πῆμα, Aesch. Prom. 69, 590 ; ὄμμα, Soph. Aj. 983.
2) schwer zu sehen, undeutlich, Plut., neben ἀμαυρόν, sol.an. 10 ; vgl. Ael. H.A. 9.61.
δυσθέατος
δυσ-θέᾱτος, ον
- ill to look on, Aesch., Soph.