δυσπαράγραφος
δυσπαράγραφος, hard to define
Could not find δυσπαράγραφον in Logeion dictionaries.
δυσπαράγραφον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσπαράγραφος
δυσπαράγρᾰφος, ον,
- hard to define, ποσότης Plb. 16.12.10; hard to state precisely, Id. 18.15.1; hard to terminate, of life, Phld. Herc. 1251.16.
difícil de definir
ἡ ποσότης
ὁ τόπος
de un tema de estudio
• difícil de establecer con precisión
τίσιν οὖν εἰκότως ἂν ἐπιφέροι τις τὴν ὀνομασίαν ταύτην, ἔστι μὲν δυσπαράγραφον
• neutr. subst. τὸ δ. dificultad de determinar, de precisar el momento de la muerte, Phld.Elect.16.14.
δυσ·παράγραφος, ος, ον [πᾰᾰφ] difficile à déterminer, Pol. 16, 12, 10 ; 17, 13, 3 ; 17, 15, 1.
Étym. δ. παραγράφω.
δυσπαράγραφος, schwer zu begrenzen, zu bestimmen ; ἡ ποσότης Pol. 16.12.10 ; 17.15.1.