δυσπαρακόμιστος
δυσπαρακόμιστος, hard to carry along, difficult
Could not find δυσπαρακόμιστον in Logeion dictionaries.
δυσπαρακόμιστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσπαρακόμιστος
δυσπαρα-κόμιστος, ον,
- hard to carry along, Plu. Demetr. 19; πλοῦς δ. a difficult voyage, Plb. 3.61.2.
1 difícil de transportar
τὸ (σιδηροῦν) πάτριον τῶν Σπαρτιατῶν νόμισμα
κριθαί
2 ref. al propio transporte dificultoso, que supone un difícil traslado
πλοῦς δ.
una navegación difícil de realizar
δυσ·παρακόμιστος, ος, ον [ᾰᾰ] difficile à transporter, Plut. Demetr. 19 ; δ. πλοῦς, Pol. 3, 61, 2, navigation difficile.
Étym. δ. παρακομίζω.
δυσπαρακόμιστος, schwer fortzuschaffen ; Plut. Demetr. 19 ; πλοῦς, schwierig, Pol. 3.61.2.
δυσπαρακόμιστος
δυσ-παρακόμιστος, ον
παρακομίζω
- hard to carry along, difficult, Polyb.