δυσπαρηγόρητος
δυσπαρηγόρητος, inconsolable
Could not find δυσπαρηγόρητον in Logeion dictionaries.
δυσπαρηγόρητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσπαρηγόρητος
- = sq., ἐπιθυμία J. AJ 16.7.4.
- II inconsolable, Plu. Adul. 2.74e; admitting no consolation, συμφορά Phalar. Ep. 144.1; hard to soothe, ἄλγημα Herod.Med. ap. Aët. 9.2.
difícil de calmar, de aplacar ref. sentimientos fuertes,
χαλεπαὶ ζηλοτυπίαι καὶ δυσπαρηγόρητοι φιλονεικίαι
fuertes envidias y rivalidades enconadas
• para el que es difícil hallar consuelo, difícil de aliviar
πένθος
συμφορὰ δ. καὶ βαρυτέρα ἢ ὥστε λόγοις ἐπικουφισθῆναι
ἄλγημα
• de pers. inconsolable
δυσπαρηγόρητοι καὶ βαρυπενθεῖς