δυσπενθής
δυσπενθής, bringing sore affliction, direful
Could not find δυσπενθέε in Logeion dictionaries.
δυσπενθέε masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual of δυσπενθής
- bringing sore affliction, direful, κάματος Pi. P. 12.10; δόλος ib. 11.18; θαλάμοιο . . δυσπενθέα κόσμον Epigr.Gr. 431 (Antioch); Ἀΐδας IPE 2.286.5 (Panticapaeum).
- 2 bitterly lamented, of the dead, Opp. H. 4.261.
I
1 de abstr. que causa profunda aflicción, cruel, funesto
κάματος
δόλος
ἄλγος
μοῖρα
Ἀΐδας
τύμβος
• funesto, ominoso
2 de pers. amargamente llorado
τὼ Σκεδάσου ... δυσπενθέε κούρα
νεκρός
νυμφιδίου θαλάμοιο ... δυσπενθέα κόσμον
3 de pers. que llora amargamente
μάτηρ δ., [τὸ φίλον τέκο]ς οὐκέθ' ὁρῶσα
II adv. -ῶς con profunda aflicción
μετὰ δακρύων γινομένων δ.
1) sehr trauernd, sehr traurig ; κάματος Pind. P. 12.10 ; vgl. App. Anth. 260.
2) sehr betrauert, δόλος Pind. P. 11.18.
- 1grievous, bitter ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος P. 11.18 δυσπενθέι σὺν καμάτῳ P. 12.10
- bringing sore affliction, direful, Pind.