δυσπενθής
δυσπενθής, bringing sore affliction, direful
Could not find δυσπενθέος in Logeion dictionaries.
δυσπενθέος masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of δυσπενθής
- bringing sore affliction, direful, κάματος Pi. P. 12.10; δόλος ib. 11.18; θαλάμοιο . . δυσπενθέα κόσμον Epigr.Gr. 431 (Antioch); Ἀΐδας IPE 2.286.5 (Panticapaeum).
- 2 bitterly lamented, of the dead, Opp. H. 4.261.
I
1 de abstr. que causa profunda aflicción, cruel, funesto
κάματος
δόλος
ἄλγος
μοῖρα
Ἀΐδας
τύμβος
• funesto, ominoso
2 de pers. amargamente llorado
τὼ Σκεδάσου ... δυσπενθέε κούρα
νεκρός
νυμφιδίου θαλάμοιο ... δυσπενθέα κόσμον
3 de pers. que llora amargamente
μάτηρ δ., [τὸ φίλον τέκο]ς οὐκέθ' ὁρῶσα
II adv. -ῶς con profunda aflicción
μετὰ δακρύων γινομένων δ.
1) sehr trauernd, sehr traurig ; κάματος Pind. P. 12.10 ; vgl. App. Anth. 260.
2) sehr betrauert, δόλος Pind. P. 11.18.
- 1grievous, bitter ἐκ δόλου τροφὸς ἄνελε δυσπενθέος P. 11.18 δυσπενθέι σὺν καμάτῳ P. 12.10
- bringing sore affliction, direful, Pind.