δυσσύνακτος
δυσσύνακτος, hard to bring together
Could not find δυσσύνακτον in Logeion dictionaries.
δυσσύνακτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσσύνακτος
δυσσύν-ακτος, ον,
- hard to bring together, πλῆθος J. BJ 4.4.6.
difícil de reunir
τὸ πλῆθος
δυσ·σύνακτος, ος, ον, difficile à rassembler, à réunir, Jos. B.J. 4, 4, 6.
Étym. δ. συνάγω.
δυσσύνακτος, schwer zusammenzubringen, Jos.