δυσσυνείδητος
δυσσυνείδητος, with a bad conscience
δυσσυν-είδητος, ον,
- with a bad conscience, Vett.Val. 37.29, al.
1 que se condena a sí mismo, que tiene mala conciencia Vett.Val.37.5, 199.1, Gr.Nyss.Hom.creat.59.12
• subst. τὸ δ. conciencia del propio mal, mala conciencia Iust.Phil.Ep.Zen.et Ser.6, 10, Origenes M.12.1040B.
2 adv. -ως con mala conciencia
βιοῦν
δυσ·συνείδητος, ος, ον [σῠ] qui a une mauvaise conscience, Orig. 2, 1040 b Migne.
Étym. δ. συνείδησις.
δυσσυνείδητος, mit bösem Gewissen, K.S.