δύσδωρος
δύσδωρος, ον,
- = ἄδωρος, Opp. H. 3.303.
que es un funesto regalo, que no es regalo
δῶρα
δύσ·δωρος, ος, ον, au funeste présent, Opp. H. 3, 303.
Étym. δ. δῶρον.
δύσδωρος, = ἄδωρος, Opp. H. 3.303.