δύσχρηστος
δύσχρηστος, hard to use, nearly useless
Could not find δύσχρηστον in Logeion dictionaries.
δύσχρηστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δύσχρηστος
- hard to use, inconvenient, opp. εὔχρηστος, Hp. Aph. 2.54, cf. Sch.Il.Oxy. 221 vii 14; ἱππικὸν στράτευμα ἐν νυκτὶ . . δ. X. Cyr. 3.3.26; intractable, κύνες Id. Cyn. 3.11; of troops, Plb. 4.11.8 (Sup.); δ. ἐξουσία hard to use well, Isoc. 8.103; δύσχρηστα inconveniences, Cic. Att. 7.5.3, cf. D.S. 4.8. Adv. -τως, διακεῖσθαι to be in difficulties, unmanageable, of ships, Plb. 1.61.4; of troops, ἀπαλλάττειν Id. 4.64.7; δ. ἔχειν Plu. Aem. 19:—synon. for οὐ χρησίμως, Str. 17.2.4.
I
1 difícil de usar
ἡ ἐξουσία
μία ἐπὶ πάντων μέθοδος
2 molesto, incómodo de pers.
(ὁ δίκαιος) δ. ἡμῖν ἐστιν
ἐγγηρᾶσθαι δέ, δύσχρηστον
τὸ λατομεῖον
ἐσθῆτα ... μείζω τοῦ σώματος ἔχειν
• neutr. plu. subst. τὰ δύσχρηστα inconvenientes
πολλὰ δύσχρηστα συμβαίνει τοῖς ἱστοροῦσι
3 inservible
ἱππικὸν στράτευμα ἐν νυκτὶ ... δ.
ἵππος
τὰ γὰρ εὔχρηστα τῆς φιλίας δύσχρηστα γίγνεται διὰ τὴν πολυφιλίαν
(ἀσπίς) δ. ἐν [ὕδασιν
4 apurado, difícil
ἐν καιρῷ περὶ πάντα γενομένῳ δυσχρήστῳ
en un tiempo que en todos los órdenes fue de dificultades (económicas)
5 gram. inusitado, incorrecto
ἐνεστὼς ... δ. ἀντὶ τοῦ ... ἀορίστου
II adv. -ως
1 con molestia, incómodamente
δ. ... ζυ]γομαχῶν τοῦτον
• con dificultad
δ. ἀπαλλάττοντες
ἔχειν δ.
2 de manera inservible
νῆες γέμουσαι δ. διέκειντο πρὸς τὸν κίνδυνον
op. χρησίμως
• Adv., δυσχρήστως διακεῖσθαι, = ἀπορεῖν, Pol. 5.18.11 u. öfter ; ἔχειν, zu nichts nütze sein, Plut. Aem. 19.
- hard to use, nearly useless, Xen.; intractable, Xen.:—adv. -τως ἔχειν to be in distress, Plut.