δυσχέρασμα
δυσχέρασμα, harsh judgements
δυσχέρ-ασμα, ατος, τό, in pl.,
- harsh judgements, Pl. Phlb. 44d; inconveniences, Dam. Isid. 66:—condemned by Poll. 3.133.
1 rasgo de mal humor
σκεψάμενος ... καὶ τὰ ἄλλα αὐτῶν δυσχεράσματα
observando también sus otros rasgos de mal humor en los que niegan el placer
2 disgusto, desengaño
τὰ ἐν τῇ πολιτείᾳ δυσχεράσματα
δυσχέρασμα, ατος (τὸ) (au plur.) marque d’impatience, de mauvaise humeur, Plat. Phil. 44d.
Étym. δυσχεραίνω.
δυσχέρασμα, τό, Behauptungen mürrischer Philosophen, im plur.; Plat. Phil. 44d ; Suid. erkl. es auch ἀτυχήματα.