εὔκαρπος
εὔκαρπος, rich in fruit, fruitful
Could not find εὐκαρπότατον in Logeion dictionaries.
εὐκαρπότατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of εὔκαρπος
εὔκαρπ-ος, ον,
- fruitful, of women, h.Hom. 30.5; of trees, corn, land, Pi. P. 1.30, N. 1.14, Pae. 2.26, etc.; of sheep, Palaeph. 18; φυτά, ζῷα, Ocell. 4.9; [χώρη] -οτάτη Hp. Aër. 12; εὔ. θέρος S. Aj. 671: metaph., -οτάτη ἀρετή Ph. 1.647.
- II Act., fruitful, fertilizing, ἀήρ Thphr. CP 2.3.3; epith. of Aphrodite, S. Fr. 847; of Dionysus, AP 6.31; of Demeter, ib. 7.394 (Phil.).
εὔ·καρπος, ος, ον :
1 pass. abondant en fruits ou qui produit de bons fruits, fertile, Pd. 1, 30 ; N. 1, 14 ; Soph. Aj. 671 ; Eur. Andr. 1046 ; Plat. Criti. 110e ; en parl. de la Terre personnifiée, fécond, Hh. 30, 5 ||
2 act. qui rend fertile, qui féconde, en parl. d’Aphroditè, Soph. (Plut. M. 756e) ; de Dèmèter, Anth. 7, 394 ; de Dionysos, Anth. 6, 31 ||
Sup. -ώτατος, Hpc. 288, 49.
Étym. εὖ, καρπός.
εὔκαρπος, reich an Früchten, fruchtbar, H. h. 30.5 ; γαῖα, χθών, Pind. P. 1.30, N. 1.14 ; θέρος Soph. Aj. 656 ; στάχυς Eur. Bacch. 750 ; neben πάμφορος Plat. Critia. 110e ; bes. sp.D., φυλλάς Agath. 25 (V.292). – Akt., fruchtbar machend, Frucht gebend, Δημήτηρ, Διόνυσος, Anth.; Aphrodite, Soph. bei Plut. amat. 13 ; ἀήρ, Theophr.
εὔκαρπος, -ον
- 1fruitful εὐκάρποιο γαίας μέτωπον P. 1.30 ἀριστεύοισαν εὐκάρπου χθονὸς Σικελίαν N. 1.14 Θραικίαν γαῖαν ἀμπελόεσσάν τε καὶ εὔκαρπον Pae. 2.26 ]ν εὐκάρπ[ου (supp. Snell, qui χθον]ὸς ex alio frag. papyri add.) fr. 215b. 12.
εὔκαρπος
εὔ-καρπος, ον
- rich in fruit, fruitful, Hhymn., Soph.; of Demeter, Anth.