εὐποίητος
εὐποίητος, well-made, well-wrought
Could not find εὐποίητον in Logeion dictionaries.
εὐποίητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of εὐποίητος
εὐποίητος, ον (v. infr.),
- well-made, well-wrought, ἔν τε θρόνοις εὐ. Od. 20.150; εὐποίητόν τε πυράγρην 3.434; ἅρμα B. 5.177, cf. Hes. Sc. 64, A.R. 3.871, etc.: fem. -τῇσι, -τάων, Il. 5.466, 16.636 (nisi scrib. divisim, cf. Sch.Il.ll.cc.).
εὐ·ποίητος, ος, ον, bien fait, bien travaillé, Il. 16, 106 ; Od. 3, 434 ; 20, 150 ; Hh. Ap. 265 ; Hés. Sc. 64 ; Anth. 6, 174, etc.
Étym. εὖ, ποιέω.
εὐποίητος, wohl gemacht, schön gearbeitet ; vom Leder, βόες, Il. 16.636, im fem. εὐποιητάων, wie πύλῃς εὐποιητῇσι [so zu akzent. u. besser getrennt geschrieben] Il. 5.466 ; θρόνος, εἵματα, Od. 20.150, 13.369 ; πυράγρη εὐποίητος 3.434 ; 2 Endgn auch Ap.Rh. 3.871.
εὐποίητος
-η, -ον, also -ος, -ον
[εὐ- 1 + ποιέω.]
(Cf. ποιητός 2.)
Epithet of various products of art, well made, constructed, woven: φάλαρα Il. 16.106, βοῶν 636: πυράγρην Od. 3.434, εἵματα Od. 13.369, θρόνοις Od. 20.150.
εὐποίητος : well-made, well-wrought.
εὐποίητος
εὐ-ποίητος, ον
- well-made, well-wrought, Od., Hes.