εὐρύχορος

εὐρῠ-χορος, ον,

• with broad places, spacious, Μυκαλησσός, Λακεδαίμων, Il. 2.498, Od. 15.1, etc.; Ἑλλάς Il. 9.478; πτόλις, of Troy, Sapph. 44.12 L.-P.; Ἀσία, Λιβύα, Pi. O. 7.18, P. 4.43; Ἄργος B. 9.31; ἀγυιαί Pi. P. 8.55, E. Ba. 87 (lyr.), Orac. ap. D. 21.52; οἶκος AP 6.319 (Nicod.). (Prop. with broad dancing-places, cf. χορός; then a conventional epithet, perh. connected by poets with χῶρος.)

εὐρύχορος, entweder von χορός, weitchörig, mit weiten Plätzen für große Chöre, Schol. Od. 6.4, ἐν ᾗ ἔστιν εὐρὺ χορεύειν, od. wahrscheinlicher mit den Alten von χῶρος, wie καλλίχορος, so Ἑλλάς Il. 9.474, wie Ep.adesp. 144 (APP 168); μυκαλησσός Il. 2.498 ; Λακεδαίμων Od. 15.1 ; ἄστυ 24.468 ; Ἀσία Pind. Ol. 7.18 ; Λιβύη P. 4.43 ; Σπάρτη N. 10.52 ; ἀγυιαί P. 8.57, wie Eur. Bacch. 87 ; Κόρινθος Anacr. ep. 2 (VI.135); Τεγέα Anyt. 2 (VI.153); οἶκος Nicodem. 6 (VI.319).

εὐρύχορος

-ον

[εὐρύς + χορός.]

With spacious dancing-places.

Epithet of cities. Applied also to countries, app. merely in sense spacious (perh. by confusion of the second element with χῶρος): μυκαλησσόν Il. 2.498, Ἑλλάδος Il. 9.478. Cf. Il. 23.299: Od. 4.635, Od. 6.4, Od. 11.256, 265, Od. 13.414, Od. 15.1, Od. 24.468.

εὐρῠχορος, -ον

• 1broad for dancing, spacious Ἀσίας εὐρυχόρου O. 7.18 “Λιβύας εὐρυχόρου” P. 4.43 Ἄβαντος εὐρυχόρους ἀγυιάς” (Mosch: -χόρου, -χώρους codd.) P. 8.55 εὐρυχόρου ταμίαι Σπάρτας N. 10.52

εὐρύχορος : (if from χορός) with broad dancing-places or lawns; (if from χῶρος) spacious; epith. of lands and cities.

εὐρύχορος εὐρύ-χορος, ον Epic for εὐρύχωρος,

• with broad places, spacious, of cities, Hom., etc.: cf. καλλίχορος.