εὐρυχανής
εὐρῠ-χᾰνής, ές,
- = foreg., γαστήρ Opp. H. 3.344; of a wounded man, Nonn. D. 22.242.
εὐρυ·χανής, ής, ές [ῠᾰ]
1 c. εὐρυχαδής, Opp. H. 3, 344 ||
2 à large ouverture, largement béant, Nonn. D. 22, 243.
Étym. εὐ. χαίνω.
εὐρυχανής, ές, = εὐρυχαδής, γαστήρ Opp. H. 3.344 ; mit weitgeöffnetem Munde, Nonn. 22.243.