εὐτείχεος
εὐτείχεος, well-walled
εὐτείχ-εος, ον, (τεῖχος)
- well-walled, Τροίη Il. 1.129, etc.
εὐ·τείχεος, ος, ον, aux bonnes ou solides murailles, bien fortifié, Il. 1, 129 ; 2, 113, etc. ||
➳ Acc. sg. irrég. εὐτείχεα, Il. 16, 57.
Étym. εὖ, τεῖχος.
εὐτείχεος, mit guten Mauern versehen, stark ummauert, wohl befestigt, Τροίη, Ἴλιος, Il. 1.129, 2.113 ; πόλιν εὐτείχεα (wie von dem Folgdn mit verändertem Akzent, wenn nicht mit Lobeck paralip. 246 εὐτειχέα zu schr.), 16.57.
εὐτείχεος
-ον
[εὐ- 5 + τεῖχος.]
Well-walled.
Epithet of Troy Il. 1.129, Il. 2.113 = 288 = Il. 5.716 = Il. 9.20, Il. 8.241.
Acc. εὐτείχεα Il. 16.57.
εὐτείχεος , metapl. acc. sing. εὐτείχεα: well-walled, well-fortified, Il. 1.129, Il. 16.57.
εὐτείχεος
εὐ-τείχεος, ον
τεῖχος
- well-walled, Il.