εὐσχολέω
εὐσχολέω, to have abundant leisure
εὐσχολ-έω,
- to have abundant leisure, Phld. Rh. 1.377 S., D.S. 10.7, M.Ant. 11.18: c. inf., J. AJ 5.2.5; εἴς τι Id. BJ 3.7.29; τινος for a thing, Luc. Am. 33: εἰ -εῖτε ἐπαινέσαι με Muson. Fr. 48 p.130 H.
εὐσχολέω-ῶ, avoir du loisir, DS. Exc. Vat. p. 30 ; M. Ant. 11, 18 ; τινος, Luc. Am. 33, pour qqe ch.(εὔσχολος).
εὐσχολέω, Muße haben zu Etwas, πείρας, zum Versuche, Luc. Amor. 33 ; M.Anton. 11.18 u. a.Sp.