ζυμίτης

ζυμ-ίτης ἄρτος [ῑ], ὁ,

• leavened bread, Cratin. 99 (prob. l.), Hp. Vict. 2.42, 3.75, X. An. 7.3.21, LXX Le. 7.3(13), Sor. 1.94, Philostr. Im. 2.26.

ζυμίτης, [ῡ], ὁ, ἄρτος, gesäuertes Brot, Xen. An. 7.3.21 ; Ath. III.111e ; Philostr. im. 2.26 u. VLL, mit der v.l. ζυμήτης ; auch plur. ζυμῆτες, s. Lobeck paral. 180.

ζυμίτης from ζύ_μη

• leavened, Xen.