θαυμασιότης
θαυμασιότης, disposition to wonder
θαυμασι-ότης, ητος, ἡ,
- disposition to wonder, Hp. Morb.Sacr. 1, Arist. Top. 126b15.
- II marvellous nature or quality, ὅσα ἔχει -ότητά τινα Clearch. 69.
- 2 as a title, ἡ σὴ θ. your Excellency, CIG 3467.10 (Sardes, v A.D.).
θαυμασιότης, ητος (ἡ) [ᾰ]
1 caractère admirable ou merveilleux d’une chose, Hpc. 301, 5 ; Arstt. Top. 4, 5, 12 ||
2 c. titre d’honneur, Chrys. 3, 606 Migne.
Étym. θαυμάσιος.
θαυμασιότης, ητος, ἡ, Bewunderungswürdigkeit, Hippocr. – Verwunderung, Arist. Top. 4.5 u. A.