θάσσω
θάσσω, to sit, sit idle
θάσσω, Ep. θᾰάσσω (q.v.),
- sit, sit idle, στρατὸς δὲ θάσσει E. Supp. 391; ἥσυχος θ. Id. Ba. 622 (troch.); ἀμφὶ βωμόν Id. Rh. 509; ἐπʼ ἀκταῖς Id. Hec. 36; τρίποδι ἐν χρυσέῳ Id. IT 1253 (lyr.); πρὸς βάθροις Id. HF 715: c. acc. sedis, θάσσειν θρόνον S. OT 161 (lyr.); θ. τρίποδα E. Ion 91 (anap.); θ. δάπεδον Id. Andr. 117 (lyr.): c. acc. cogn., θ. δυστήνους ἕδρας to sit in wretched posture, Id. HF 1214, cf. Ar. Th. 889. (θᾱσσω contr. fr. θαάσσω (θᾰϝᾰκyω, cf. θάβακος): v. θᾶκος, θοάζω.)
θάσσω (seul. prés. et impf.) être assis, avec l’acc. : θρόνον, Soph. O.R. 161 ; τρίποδα, Eur. Ion 91, sur un trône, sur un trépied ; avec ἐπί et le dat. Eur. Hec. 36 ; avec πρός, ἐν et le dat. ; πρός, ἀμφί, ἐπί et l’acc. Att. θάσσ. δυστήνους ἕδρας, Eur. H.f. 1214, être assis dans l’attitude d’un infortuné.
Étym. θᾶκος.
θάσσω, [ᾱ], sitzen, ruhen, vgl. oben das ep. θαάσσω ; στρατὸς θάσσει Eur. Suppl. 408 ; ἐν τρίποδι I.T. 1253 ; – c. acc., ἃ κυκλόεντʼ ἀγορᾶς θρόνον εὐκλέα θάσσει, sitzt auf dem ruhmvollen Throne, Soph. O.R. 161 ; τρίποδα Eur. Ion 91 ; ἄκραν Or. 861 ; ἕδρας Ar. Th. 889.
θάσσω
= θάασσω
- to sit, sit idle;— c. acc. sedis, θάσσειν θρόνον Soph., etc.; c. acc. cogn., θ. δυστήνους ἕδρας to sit in wretched posture, Eur.