θαυμάσιος
θαυμάσιος, θαυμάσιος, wonderful, marvelous, admirable
- wonderful, marvellous, ὄσσα h.Merc. 443; χάρις Hes. Th. 584 (nisi neut. pl.); [ὁδὸς] θωμασιωτέρη Hdt. 2.21; θωμάσια wonders, marvels, ib. 35: Sup. -ώτατα Id. 6.47; θαυμάσια ἐργάζεσθαι Pl. Smp. 220a; ἧττον θαυμαστά, καίπερ ὄντα θαυμάσια less admired, though admirable, Plu. Sollert. 2.974d: c. inf., τέρας θ. προσιδέσθαι Pi. P. 1.26; οὐ θ. [ἐστι] c. inf., Ar. Th. 468; ἔστιν δὲ . . τοῦτο . . θ., ὅπως . . Id. Pl. 340; θ. τοῦ κάλλους marvellous for beauty, X. An. 2.3.9; πρὸς τὴν τόλμαν -ώτατε Aeschin. 3.152: with interrog., θαυμάσιον ὅσον exceedingly, Pl. Smp. 217a; θαυμάσιʼ ἡλίκα D. 19.24; τὸ -ώτατον what is most wonderful, D.S. 1.63.
- 2 Adv. -ίως wonderfully, i.e. exceedingly, Ar. Nu. 1240: freq. with ὡς, θ. ὡς ἄθλιος marvellously wretched, Pl. Grg. 471a; θ. ἂν ὡς ηὐλαβούμην I should be wonderfully cautious, D. 29.1.
- 3 disposed to wonder, in Adv., ὧν οὐ -ίως γʼ ἔχουσι Hp. Morb.Sacr. 1.
- II admirable, excellent, with slight irony, Pl. Phdr. 242a, D. 19.113: freq. ὦ θαυμάσιε Pl. R. 435c, al.; ὦ -ώτατε ἄνθρωπε, in scorn, X. An. 3.1.27.
- III θ. καὶ ἄλογον strange and absurd, Pl. Grg. 496a; θαυμάσια . . ἐργαζομένους behaving in an extraordinary manner, Id. Ap. 35a.
1. wonderbaarlijk, verbazingwekkend, indrukwekkend:
2. onpers.
3. adv. intens.
• Adv. θαυμασίως , Ar. Nub. 1240, Plat. Phaed. 60b u. öfter.
- 1wonderful τέρας μὲν θαυμάσιον προσιδέσθαι, θαῦμα δὲ καὶ παρεόντων ἀκοῦσαι P. 1.26
Strong 2297
wonderful; n. pl., wonders: Mt 21:15.†
- Iwondrous, wonderful, marvellous, Hes., Hdt.; θαυμάσια wonders, marvels, Hdt., Plat.: θαυμάσιόν ἐστι, c. inf., Ar.; θαυμάσιος τὸ κάλλος marvellous for beauty, Xen.; θαυμάσιον ὅσον wonderfully much, Plat.; θαυμάσια ἡλίκα Dem.
- 2adv. -ίως, wonderfully, i. e. exceedingly, Ar.; often with ὡς added, θ. ὡς ἄθλιος marvellously wretched, Plat.
- IIadmirable, excellent, with slight irony, Plat., Dem.; ὦ θαυμασιώτατε ἄνθρωπε, in scorn, Xen.
-
…αὐτὸν νομίζειν θεοὺς τούς τε ἄλλους ταῦτα διδάσκειν. ταῦτα λέγω, ὡς τὸ παράπαν οὐ νομίζεις θεούς. ὦ θαυμάσιε Μέλητε, ἵνα τί ταῦτα λέγεις ; οὐδὲ ἥλιον οὐδὲ σελήνην ἄρα νομίζω θεοὺς εἶναι, ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι…
Plato, Apology
-
…, ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ · ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ ʼθέλειν παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ ,…
Plato, Phaedo
-
…τοιοῦτοι ἔσονται, αἰσχρὸν ἂν εἴη · οἵουσπερ ἐγὼ πολλάκις ἑώρακά τινας ὅταν κρίνωνται, δοκοῦντας μέν τι εἶναι, θαυμάσια δὲ ἐργαζομένους, ὡς δεινόν τι οἰομένους πείσεσθαι εἰ ἀποθανοῦνται, ὥσπερ ἀθανάτων ἐσομένων ἂν ὑμεῖς αὐτοὺς μὴ ἀποκτείνητε ·…
Plato, Apology
-
…ἄλλον τόπον. καὶ εἴτε δὴ μηδεμία αἴσθησίς ἐστιν ἀλλʼ οἷον ὕπνος ἐπειδάν τις καθεύδων μηδʼ ὄναρ μηδὲν ὁρᾷ, θαυμάσιον κέρδος ἂν εἴη ὁ θάνατος ἐγὼ γὰρ ἂν οἶμαι, εἴ τινα ἐκλεξάμενον δέοι ταύτην τὴν νύκτα ἐν ᾗ οὕτω…
Plato, Apology
-
…ἀλλʼ εἴ σοι εἶπεν · ὦ Θρασύμαχε, πῶς λέγεις ; μὴ ἀποκρίνωμαι ὧν προεῖπες μηδέν ; πότερον, ὦ θαυμάσιε, μηδʼ εἰ τούτων τι τυγχάνει ὄν, ἀλλʼ ἕτερον εἴπω τι τοῦ ἀληθοῦς ; ἢ πῶς λέγεις ; τί…
Plato, Republic
-
…ἀποκτεινύναι. δῆλα δὴ καὶ ταῦτα · φαίη γὰρ ἄν, ὦ Σώκρατες. ἀληθῆ λέγεις. ἀλλʼ, ὦ θαυμάσιε, οὗτός τε ὁ λόγος ὃν διεληλύθαμεν ἔμοιγε δοκεῖ ἔτι ὅμοιος εἶναι καὶ πρότερον · καὶ τόνδε δὲ αὖ σκόπει…
Plato, Crito
-
…νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ. ἐμοὶ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί ὑμᾶς γὰρ δικαστὰς καλῶν ὀρθῶς ἂν καλοίην θαυμάσιόν τι γέγονεν. ἡ γὰρ εἰωθυῖά μοι μαντικὴ ἡ τοῦ δαιμονίου ἐν μὲν τῷ πρόσθεν χρόνῳ παντὶ πάνυ πυκνὴ ἀεὶ…
Plato, Apology
-
…καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις · ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει · εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ἐφαίνετο ,…
Plato, Phaedo
-
…δʼ αὐτοῦ πεφυκότος οἱ ἀγαθοὶ ἄνδρες εἰ τὰ μὲν ἄλλα διδάσκονται τοὺς ὑεῖς, τοῦτο δὲ μή, σκέψαι ὡς θαυμασίως γίγνονται οἱ ἀγαθοί. ὅτι μὲν γὰρ διδακτὸν αὐτὸ ἡγοῦνται καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, ἀπεδείξαμεν · διδακτοῦ δὲ ὄντος…
Plato, Protagoras
-
…καὶ μισήσουσιν καὶ ἐχθροὶ ἔσονται ἀλλήλοις τε καὶ τοῖς δικαίοις ; ἔσονται, ἔφη. ἐὰν δὲ δή, ὦ θαυμάσιε, ἐν ἑνὶ ἐγγένηται ἀδικία, μῶν μὴ ἀπολεῖ τὴν αὑτῆς δύναμιν, ἢ οὐδὲν ἧττον ἕξει ; μηδὲν ἧττον…
Plato, Republic