θεμελιόω
θεμελιόω, to lay the foundation of, found firmly
Could not find θεμελιώσας in Logeion dictionaries.
θεμελιώσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of θεμελιόω
θεμελῐ-όω,
- to lay the foundation of, found firmly, πύργους . . φοίνιξι θεμελιώσας X. Cyr. 7.5.11, cf. IG 12(2).11.26 (Mytil.), LXX Jo. 6.25 (26), Ep.Hebr. 1.10, etc.:—Pass., have the foundations laid, IG 2(2).1343.15 (i B.C.); ἐπὶ τὴν πέτραν Ev.Matt. 7.25: metaph., βασιλεία καλῶς θεμελιωθεῖσα D.S. 11.68; ἡγεμονία κάλλιστα τεθεμελιωμένη Id. 15.1; ἐν ἀγάπῃ τεθ. Ep.Eph. 3.18; τῇ πίστει Ep.Col. 1.23.
- II destroy utterly, in Pass., -ωθέντα (θεμειλωθ- cod.)· ἐκ ῥιζῶν ἀρθέντα, Hsch.
θεμελιόω-ῶ, asseoir sur des fondements, Xén. Cyr. 7, 5, 11 ; au pass. NT. Matth. 7, 25 ; fig. en parl. de royauté, DS. 11, 68 ; de pouvoir, DS. 15, 1 ; de confiance, etc. NT. Eph. 2, 18 ; Col. 1, 23.
Étym. θεμέλιος.
θεμελιόω, den Grund legen, gründen, NT, LXX ; καλῶς θεμελιωθεῖσα βασιλεία DS. 11.68, vgl. 15.1 ; τεθεμελίωτο ἐπὶ τὴν πέτραν Matth. 7.25.
θεμελιόω
from !θε, Root of τίθημι
- to lay the foundation of, found firmly, Xen.:—Pass. to have the foundations laid, NTest.: metaph., βασιλεία καλῶς θεμελιωθεῖσα Diod.; ἡγεμονία κάλλιστα τεθεμελιωμένη Diod.; ἐν ἀγαπῇ τεθ. NTest.